Pamiętacie Państwo początek kampanii wyborczej na prezydenta Wrocławia? Gazeta Wyborcza rozpoczęła ją artykułem swojego naczelnego [TUTAJ] w kłamliwy sposób atakującym mnie, z insynuacjami naruszającymi moją godność. Później dziennikarze tej gazety skwapliwie omijali konferencje prasowe z moim udziałem, cóż, stanowisko naczelnego obowiązywało.

Gazeta nie zamieściła mojego sprostowania, a naczelny nie wycofał się ze swoich stwierdzeń. Zostałem zmuszony do dochodzenia swoich praw przed sądem, a wcześniej oddałem sprawę artykułu do Rady Etyki Mediów. Pamiętacie Państwo tę instytucję? To ją chwaliła Gazeta Wyborcza, kiedy krytykowała film Pospieszalskiego, atakowała Nasz Dziennik, Gazetą Polską i przypisywała dziennikarzowi FAKTU podszywanie się pod członka rodziny ofiar tragedii. Czyli zawsze wtedy, kiedy Rada wydawała decyzję wobec konkurencyjnych gazet.

Ta sama Rada była cacy, kiedy potwierdzała decyzję wyrzucenia Marka Króla z Wprost za felieton „Nie polezie orzeł w GWna”, czyli wyimaginowanej rozmowy Michnika z Wajdą. Przypomnę, że REM zarzucił wtedy Królowi naruszenie kilku zasad z Karty Etyki Mediów: zasady prawdy (bo taka rozmowa się nie odbyła), obiektywizmu (bo naruszono cześć osób związanych z Gazetą Wyborczą, szacunku i tolerancji (bo Michnik w felietonie się jąka) i zasadę wolności i odpowiedzialności. Ta opinia była OK, a pozbycie się wieloletniego naczelnego głównego tygodnika opinii pokazywano jako walkę z wynaturzoną wolnością słowa. Jeszcze raz przypomnę zasady, które naruszono w tekście z Wprostu:

ZASADĘ PRAWDY – co znaczy, że dziennikarze (...) dokładają wszelkich starań, aby przekazywane informacje były zgodne z prawdą, sumiennie i bez zniekształceń relacjonowały fakty w ich właściwym kontekście;

ZASADĘ SZACUNKU I TOLERANCJI – czyli poszanowania ludzkiej godności, praw, dóbr osobistych, a szczególnie prywatności i dobrego imienia;

ZASADĘ OBIEKTYWIZMU – co znaczy, że autor przedstawia rzeczywistość niezależnie od swoim poglądów, rzetelnie relacjonuje różne punkty widzenia;

ZASADĘ ODDZIELENIA INFORMACJI OD KOMENTARZA – co znaczy, że wypowiedź ma umożliwiać odbiorcy odróżnienie faktów od opinii i poglądów.

Zaraz, zaraz, ile to artykułów z Karty Etyki Mediów naruszył w swoim pamflecie Król? 4? Oj, dużo. Ale, wedle tej samej Rady, Jerzy Sawka naruszył ich tyle samo! Od czasu tej decyzji każdemu zdrowo myślącemu obywatelowi może się wydawać, że to Jerzy Sawka ma trupa w szafie. Trupa dziennikarskiego obiektywizmu.

On sam co prawda komentuje zarzuty Rady niewybrednymi słowami najwybitniejszego moralizatora: - Mam w głębokim poważaniu tę opinię. Nie przedstawia dla mnie żadnej wartości. Ta instytucja już się zużyła i nie ma pojęcia o etyce dziennikarskiej [za serwisem niezalezna.pl]. Sawka może sobie pozwolić na taką bezczelność, wie, że nie zostanie zwolniony jak Marek Król. Wyborcza chroni swojego lokalnego naczelnego odmawiając sądowi podania jego adresu, co uniemożliwia wręczenie mu pozwu. Szkoda, że nie ma instytucji oceniającej cywilną odwagę za głoszenie poglądów.

Łatwo możecie Państwo sami sobie wyrobić opinię na temat rzetelności i odwagi redaktora przeglądając oryginał decyzji Rady [TUTAJ].